RPGSessions

Kali · Porucznik Corvus Wiek: 0

Czasami chcielibyśmy zagrać w jakiejś sesji, ale jak na złość na postać nie przychodzi żaden pomysł, albo też inaczej - pomysły są, ale kiepskie; czujemy, że nasza postać nie będzie miała tego czegoś, szybko nam się znudzi a granie nią stanie się ciężarem.
Z pewnością, postać zrobiona na szybko czy też nie tak jakbyśmy chcieli może być powodem naszego rezygnowania z sesji, co więc zrobić, aby temu zapobiec?

Co zrobić, aby nasza postać była ciekawa, barwna i nietypowa?
Zdaje się, że jednym z lepszych pomysłów byłoby robienie postaci na wzór ludzi, zwykłych, z wadami i zaletami. A niestety czasem zapominamy o tym, że BG to nie tylko zbiór nieskończonej ilości zalet/wad nie posiadający cech antagonistycznych do tych przez nas podanych.
Coś jeszcze? Być może zainteresowania, lęki, preferencje, wszystko co wpleść można chociażby w historię/opis naszej postaci. Zamiast wybierać jedynie atrybuty, profesje i cechy być może wartałoby wybrać coś jeszcze? Coś, czego nie znajdziemy w podręczniku do danego systemu, ale z pewnością znajdziemy w naszej głowie.

No i oczywiście męka niektórych graczy - historia. Jest to ogromny kawał naszej postaci, a często wielu z nas się do niej nie przykłada, nie ma pomysłów etc. No właśnie skąd brać pomysły na dobrą historię?

A skąd czerpać inspiracje?
Nie wiem jak dla was, ale dla mnie dobrym sposobem na znalezienie pomysłu na postać jest oglądanie obrazków, dopasowanych do konwencji, przedstawiających różne postaci. Patrząc na coś więcej niż tylko literki i cyferki łatwiej mi dopasować charakter. Być może opierając się nieco na towarzyszącym nam na codzień stereotypach, a być może zaprzeczając im na podstawie widzianego obrazka; bo czy postać którą oglądamy, której uszy wręcz opadają pod ciężarem kolczyków, ciężkie buty uziemiają, zaś ćwiekowana skóra odstrasza i wzbudza lęk, zawsze musi być taki zły? Być może będzie to postać życzliwa i wiecznie uśmiechnięta?
Dlatego właśnie wydaje mi się, że obrazek jest jedną z lepszych rzeczy jakie możemy dodać do naszej Karty Postaci, przy okazji pomagając sobie przy koncepcji postaci.

Kolejnym pomysłem mogą być książki, filmy, a nawet muzyka. Nie chodzi o same podręczniki do RPGów gdzie tak naprawdę ciężko znaleźć pomysł na oryginalną, podobającą nam się postać, czasami większość zdaje być się oklepana a my uparcie szukamy czegoś innego. A więc, coś poza "literaturą obowiązkową"? Właściwie wszędzie można znaleźć ciekawy przykład. Jeśli chodzi o książki mogą być to Cierpienia młodego Wertera - jeśli szukamy postaci "nieco" zagubionej w świecie, ogarniętej nieszczęśliwą miłością; Sierżant - kiedy szukamy pomysłu na postać żołnierza/walczącego/etc. brutalnego, nie zastanwiającego się nad tym "czy to jest dobre czy nie".
Jeśli chodzi o filmy, zazwyczaj najlepiej szukać w tych przygodowych, np. Bardzo dziki zachód, Liga Niezwykłych Dżentelmenów albo Miasto zaginionych dzieci (całkiem sympatyczna postać pewnego głupka), co prawda odnoszę się teraz jedynie do steampunku, ale nie będę tu przecież wymieniać kilkunastu pozycji.

Skąd jeszcze czerpać pomysły? Co zrobić aby postać nie była średniakiem? I wreszcie... Co zrobić, żeby dobrze odgrywać swoją postać?

To pytania, które nasuwają mi się na myśl. Mój post miał być jedynie wstępem, liczę na to, że rozwinie się tu jakaś dyskusja, zaś udzielający się podzadzą liczne przykłady zarówno na ubarwienie postaci jak i lepsze odgrywanie jej.

Istvan · Kapral Kanibal Wiek: 15

Nie polecam zostawiania sobie "roboty" na jeden dzień lub dwa. Zazwyczaj skutkuje to negatywnie. Ja staram się mieć jakiś tydzień na wymyślenie i napisanie KP.

Wdług mnie, najpierw trzeba się zastanowić czy aby na pewno chcemy wziąć udział w danej sesji. Jeśli tak, określić mniej więcej kim chce się grać. Czy ma to być brutalny wojownik (tak, da się zrobić orygnialnego wojaka), inteligentny mag (to wymaga też trochę umiejętności gracza

), czy może chytry złodziej. Dobrze jest zacząć od takich podstaw. Na tym poziomie tworzenia postaci nie musi to być nic oryginalnego. Nie zawsze dobra postać to oryginalna postać. Nasz bohater musi "żyć".

Jestem zwolennikiem zasady "nic na siłę". Zaś jeśli potrzeba karty postaci, a nie ma czasu na dojrzewanie pomysłu przez jakiś czas:
Polecam analizowanie zachowań osób, z którymi się spotykamy na codzień. Osobowości najlepiej tworzy życie. Niektórzy ludzie bywają dobrą bazą do tworzenia postaci.
Żeby wybrać to co dobre, trzeba zastanowić się jakie motywy mogłyby pokierować naszą postacią, że wybrała takie a nie inne życie.
Fakt, że jeśli jest to osoba ze średniowiecza to należałoby wnieść większe modyfikacje niż w wypadku postaci osadzonej w świecie współczesnym. Analiza czynników (omg, jak to brzmi

), które mogły wpływać na kształtowanie się postaci, znacząco urzeczywistni jej osobowość.
To są tylko porady, każdy musi sobie wypracować co jest dla niego najlepsze.

No i jeszcze jedna rzecz: Diabeł tkwi w szczegółach.

P.S.: Oparte przede wszystkim na własnych doświadczeniach. Pocztkowo miał to być krótki post, a wszyedł prwieże-mini poradnik O.o

.

Mongward · Podpułkownik HI, DEAD MEAT Wiek: 19

Nienawidzę pisać historii postaci. Nienawidzę zawczasu kreować jej charakteru. Nienawidzę określać sobie planu gry postacią.

Dlaczego?

Bo to wychodzi sztucznie. Owszem. Mam pomysł na postać. Kim jest, czym zarabia na życie, ogólna decyzja, Ciemna czy Jasna strona, spokojny czy furia. Żadnych konkretów. Pozwalam postaci ewoluować w trakcie sesji. Wiele razy mówiłem, że moje postacie żyją własnym życiem, ja nie mam nad nimi właściwie żadnej kontroli. Od bluzgającego agenta, poprzez wyrachowanego mordercę, aż do analityka, one wszystkie pojawiły się jako koncepcje, które potem przybrały konkretną formę w odpowiedzi na wydarzenia na sesji.
Moim zdaniem MG powinien kategorycznie wymagać historii, charakteru postaci, tylko wtedy, gdy ma zamiar się do tego odnosić w sesji i ma to stanowić swoiste clue gry. Bardziej psychologiczne sesje WoDa są tu dobrym przykładem klimatu, który wymaga dobrego opisania postaci dla MG. Fobii, zalet, wad.
Ale jeśli sesja zaczyna się w miejscu, w którym nasza postać jest całkiem nowa? A sama gra nie ma obejmować żadnych ryjących psyche tematów i scen? Niech MG pozwoli graczowi kreować bohatera na podstawie reakcji na opowiadaną historię, a nie każąc mu wszelkie mozliwe sytuacje rozpatrywać na miesiąc przed początkiem zabawy.

No dobra. Zboczyłem z tematu. Skąd inspiracje? Z głowy.
Można wybrać jedną ceche charakteru i wokół niej zbudować postać.
Tęsknota.
Wędrowiec, któremu skradziono mapy, podąża do miasta, by nabyć nowe, które ukażą mu drogę do wioski, z której musiał uciec jako dziecko.

Można stworzyć postać w odniesieniu do jej broni, jeśli taki jest klimat sesji.
Rapier.
Syn arystokraty angielskiego, niesłusznie oskarżonego o sprzyjanie korsarzom hiszpańskim, w walce o dobre imię ojca podejmuje rodową klingę, aby tańcząc z ostrzem w dłoni między szeregami gwardii królewskiej wymusić u króla listy uniewinniające i spokojną posiadłość gdzieś na Karaibach, gdzie mogliby we dwóch, ojciec i syn, dożyć swoich dni we względnym dostatku.

Chcesz stworzyć postać? Weź coś. Cechę, przedmiot. Pomyśl, dla jakiej epoki, dla jakiego stylu, dla jakiego gatunku literackiego by to najlepiej pasowało. A potem dobierz przedmiot do cechy. Albo cechę do przedmiotu i pomyśl, jaką historię byś o nich opowiedział, gdybyś zobaczył prosty nagrobek, właściwie deskę, na której napisano np. "rła ... tęsknoty" (gdyż resztę zatarł wiatr) a na grobie znalazłbyś kamień, obłupany na kształt księżyca.

A jeśli nie chce ci sie myśleć, zawsze są tvtropes. Bo nie jest ważne, jak oryginalna jest postać. Ważne, ile kolorytu TY, graczu, jej nadasz.

Nosal · Podporucznik Renegat Cywilizacji Wiek: 19

Postać po prostu jest, ty tylko ją nazywasz. Musisz mieć ideę postaci zanim cokolwiek napiszesz. Jeśli chodzi o historię to zawsze łatwiej się w niej odwoływać do współczynników postaci i vice versa, pod wpływem historii zmieniać współczynniki bohatera. Moim zdaniem to najlepszy sposób i uwiarygodnia postać. Aha jeszcze jedno. Kartę postaci robi się na raz, jako całość, bez żadnych przerw typu "no już mam połowę to dokończę za godzinę" bo może się okazać, że zwyczajnie nie jesteś w stanie napisać tego co chciałeś o tej postaci. Po prostu "uciekła" ci. Tyle od mnie.

Gabriel · Podporucznik Gabryśka! Wiek: 20

To może ja się wypowiem, jak to u mnie wygląda.

U mnie tworzenie postaci przebiega według jednego z dwóch schematów:
1. Przerabiam postać już wcześniej zrobioną. Niektóre karty są dla mnie wielokrotnego użytku: postać albo nigdy nie miała okazji pokazać, co naprawdę potrafi, albo grało mi się nią tak dobrze, że żal mi jest się z nią rozstawać. Przy najbliższej okazji wprowadzam lekkie zmiany w karcie i gram dalej. Przykładem jest Ramm z Kolosalnego Majestatu: została stworzona na sesję Fahrrada, ale gra nie doszła do skutku, więc wykorzystałam ją przy sesji Scaraba.
2. Zaczynam tworzenie od zera. Z reguły zaczyna się od szczegółu: czytając wprowadzenie do naboru wpada mi do głowy pomysł, że dobrym wynalazkiem mógłby być kierowca albo ktoś z jakąś szczególną cechą, na przykład bez ręki. No a później, to wiadomo: trzeba wymyślić, jak postać została tym, kim jest albo jak nabyła tę szczególną cechę, dlaczego opuściła dom rodzinny, takie detale. Lubię zwracać uwagę na szczegóły: czy postać jest prawo, czy leworęczna, jak podchodzi do niektórych zagadnień, może posiada tatuaż albo interesuje się czymś szczególnym. Pomysły wychodzą z reguły same, w trakcie pisania historii. Jestem grafomanem, więc ta część karty zawsze jest u mnie ogromna i obszerna, determinuje też niektóre pozostałe elementy karty. Najgorzej z ekwipunkiem: ciężko jest wymyślić, co postać ma przy sobie, bo z reguły takie przedmioty zbiera się latami, nie chodzi tylko o ich przydatność, a również o wzgląd estetyczny czy sentymentalny.
Czasami też nachodzi mnie, aby spróbować napisać kartę w niecodzienny sposób: na przykład w formie wywiadu albo z ilustracją muzyczną do poszczególnych etapów historii.

No, chyba wszystko

Kesseg · Kapral

Moje postaci to zestawienie jakiejś grafiki i "zahaczki" - pomysłu na cokolwiek od którego wychodzę. Często tworzę postaci na raty a potem uzupełniam ich opis wraz z tym jak pojawiają się i działają w kolejnych sesjach.
Zwykle postać jest na końcu na tyle potężna i wpływowa, że nadaje się jedynie jako NPC w sesjach przeze mnie prowadzonych